En 2026, las Nações Unidas trasladaron los seus mapas oficiales à projeção Equal Earth — o «novo mapa-mundial» que agora aparece en portadas e redes sociales. É o cambio más visible no mapa estándar do mundo en más de cuatro siglos.
O que cambió realmente
- A forma do mundo non cambiou. Continentes, fronteiras e océanos son idénticos. O que cambió é a projeção — o método matemático para dibuxar un planeta redondo numa página plana.
- A área agora é honesta. A antiga projeção de Mercator infla a terra preto dos polos: Groenlandia parecía máis grande que África, aínda que África é unes 14 veces máis grande. Equal Earth mostra cada país no seu tamaño relativo real.
- A votación foi sobre estándares, non sobre xeografía. A ONU fixa os estándares cartográficos que usan as súas axencias, escolas e publicacións en todo o mundo; adoptar Equal Earth significa que os mapas oficiais recén producidos mostrarán tamaños reais.
Por que a votación de EE. UU. chamou a atención
A votación sobre o estándar cartográfico provocou debate en varias delegacións nacionais, e as búsquedas de «por que EE. UU. votó contra o novo mapa» disparáronse en todo o mundo. Os cambios de postura sobre estándares cartográficos son tan diplomáticos como técnicos: un mapa familiar é un artefacto político — os tamaños dos países nel moldean as percepcións de importancia. Precisamente por iso importan as eleccións de proyección, e por iso este cambio vai máis alá da cartografía.
¿Desaparece o mapa antigo?
Non. Mercator segue sendo insuperable para a navegación marítima porque conserva os rumos da bússola, e moitísimos mapas existentes, globos en apps e teselas web seguen usándoo. A transición é gradual, mapa a mapa. Compóñao ti mesmo: mapa antigo vs mapa novo, lado a lado.
Sobre a projección en si
Equal Earth foi deseñada por Šavrič, Patterson e Hürger (2018) como unha projección de áreas iguais que ademais parece a silueta «tradicional» dun mapamundi — a diferenza doutras opcións de áreas iguais que resultaban pouco familiares ou deformes na súa forma.